Zygmunt Skuza
Biografia
Zygmunt Skuza urodził się 29 marca 1943 r. w Staszowie na Kielecczyźnie. Jego ojciec, Józef Skuza, prowadził w miasteczku zakład wędliniarski.
We wrześniu 1962 r. rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, którą ukończył w sierpniu 1965 r. Był promowany na podporucznika przez gen. broni Jerzego Bordziłowskiego. Służbę zawodową rozpoczął jako dowódca plutonu, a następnie dowódca kompanii zmotoryzowanej w 1 pułku zmechanizowanym w Wesołej z 1 Dywizji Zmechanizowanej.
Od października 1969 r. do sierpnia 1972 r. studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie na kierunku ogólnowojskowym, po ukończeniu których został pomocnikiem szefa wydziału w oddziale operacyjnym w sztabie 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. W 1974 r. objął stanowisko szefa sztabu - zastępcy dowódcy 3 pułku zmechanizowanego w Ciechanowie z 1 Dywizji Zmechanizowanej.
W latach 1976 - 1980 był dowódcą 45 pułku zmechanizowanego w Siedlcach z 3 Dywizji Zmechanizowanej, następnie został dowódcą 2 pułku zmechanizowanego w Skierniewicach z 1 Dywizji Zmechanizowanej. W 1980 r. wyznaczono go na stanowisko szefa sztabu - zastępcy dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej. W tym samym roku został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, po ukończeniu których w 1982 r. powierzono mu stanowisko zastępcy szefa Oddziału Gotowości Bojowej i Dowodzenia, a następnie szefa Oddziału Gotowości Bojowej i Dowodzenia - zastępca szefa Zarządu I Operacyjnego SG WP. W 1983 r. awansowany na stopień pułkownika.
Od 1988 r. pełnił służbę w Warszawskim Okręgu Wojskowym na stanowisku szefa Oddziału Operacyjnego. W czerwcu 1990 r. został zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego - szefem Obrony Terytorialnej. 9 listopada 1992 r. awansowany na stopień generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy.
Był współautorem i głównym organizatorem Światowego Zlotu Polskich Kombatantów w 1992 r. Jednocześnie pełnił społecznie funkcję prezesa CWKS Legia Warszawa do 1997 r. Od 1998 r. kierował Warszawskim Okręgiem Wojskowym do momentu jego rozwiązania. W sierpniu 1999 r. przeniesiony do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W 2000 r. wyznaczony na stanowisko generała w etacie zbiorczym przy Departamencie Kadr MON. W latach 2000 - 2001 kierował specjalnym zespołem MON ds. analizy infrastruktury wojskowej w Warszawie. Jest współautorem uroczystości związanych z uświęceniem miejsc mordu i pochówku polskich oficerów w Katyniu i Miednoje.
W kwietniu 2002 r. zakończył zawodową służbę wojskową. 15 sierpnia 2002 r. podczas uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego na dziedzińcu Belwederu został uhonorowany listem przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej.